Kuss, abgeleitet von bec (Schnabel).
Soudain elle m’attira vers elle et faillit m’étouffer en me filant un bécot qui me coupa véritablement le souffle.
Plötzlich zog sie mich zu sich und hätte mich fast erstickt, indem sie mir einen Kuss gab, der mir wirklich den Atem raubte.
(Marius Lottaz, Le bourlingueur, 1983)
