блядь

блядь f [blyad’] (мат): 1. Maouez tomm (mari zoñv). Ster istorel ar gêr a zo « gaou, herezi, baleerezh » (implijet ivez e-barzh testennoù relijiel !), ur vaouez aet kuit eus an hent gwir ;

Пессимисты думают, что все женщины – бляди, оптимисты на это надеются

2. Kunujenn implijet evit komz eus un den heñvel ouzh ar vaouez deskrivet a-raok. 3. Implijet alies evel un estlammadenn e penn kantañ pe ziwezhañ ur frazenn. An dro-lavar c’hwekaat « блин » stummet gant ar ger-mañ en deus ar memes ster eget « ma doue ! » e Brezhoneg.

Брощу пить, курить и материться… Блядь! Сигарета в вино упала!..

Mirout a ran lonkañ, butuniñ ha touiñ... Gast ! kouezhet eo ma sigaretenn en dourzilh !..

Kensterioù : Баруха, Батончик, Бикса, Блядина, Блядюга, Давалка, Крыса, Курва, Лакшовка, Лярва, Раскладушка, Сука, Шалава, Шлюха.

блядь (биться как ~ на хую) expr [bit’sya kak blyad’ na c’houyou] (мат): N’ema ket anezhañ an destenn e Brezhoneg, setu aze an droidigezh e Galleg :
Se donner du mal pour faire quelque chose qui a peu de chances d’aboutir.

блядь (не ~, а честная давалка) expr [ne blyad’, a tchestnaya davalka] (мат): « Ne vez ket lâret gast, lâret e vez Itron diaes he micher kentoc’h » (ger ha ger « ket gast, kentoc’h gast a-zoare »). Da implij pa lâr bepred u.b « блядь » evit reiñ da gompren dezhañ ez eus ur geriaoueg paour gantañ.